Ò Fial Dels Carcinòls Vertuoses

M. Miquel (Le Montat) - Dintrar a l'escòla en parlent occitan

Silvia — 2024-03-13T21:15:49Z

M. Miquel, que demora dins lo vilatge del Montat al sud de Caurs, a acceptat de se daissar enregistrar en occitan per far partajar son testimoniatge.
L'occitan es sa prumièra lenga. Dins aquel enregistrament nos conta que quand es arrivat a l'escola, parlava solament occitan e a degut aprene lo francés.

Le montat 1 Le patois et le français à l'école (2

Downloads

Enregistrement Anthony Ginibre Los grands òmes (Sent Joan Lespinassa)

Silvia — 2023-11-19T14:31:14Z

Texte, transcripcion e enregistrament per Joan Pascal Godonesca

Racontes reculhís al près d' Anthony Ginibre, 1999.

Anthony Ginibre nasquèt a Sant-Jan-Lespinassa, pròche Sant-Seren dins lo Carcin, departament d'Òlt lo vint-e-quatre d'agost 1908. Foguèt paisan tota sa vida dins aquela comuna, a seissanta kilomètres d'Orlhac coma de Briva e un pauc mai de Cáurs. Visquèt dins aquèla val onte raja lo flume Dordonha en trabalhar la tèrra e en parlar cada jorn « patoès » coma disiá. Venguèt vièlh, foguèt malaude, e acabèt sa vida pauc de temps i a, al pè de sa filha a Clarmont.
Los tèxtes que seguísson son estats enregistrats al manhetofòne e transcrich segon la grafia dicha classica per Joan Pascal Godonesca, son pichon-filh.

Los grands òmes

Lurçat te pòdi pas dire grand causa. Aviam De Monzie que demorèt pas mal de temps a Revèri dins un castèl, aquí. Una fes que foguèt partit i ajèt plus degun. De Monzie èra deputat, ministra. Lo conessiái per çò qu'èra de la comuna. ‘Qu'èra un republican socialista pareis. Pendent la guèrra sai pas que se passèt, de les istoèras... Après la guèrra sai pas qu'es vengut ; enfin moriguèt.. Aviá un pichon castèl a Revèri, demorava quand... èra pas sovent aquí, èra totjorn a París d'un pam o de l'autre. M'enfin aviá una bona aquí e mai mai que de las bonas... I aviá totjorn del monde dins lo castèl. Endipèi qu'es partit i a plus ajut degun.
De Monzie èra conegut, èra nòstre conselhièr general, èra deputat. Après ajeram Monnerville que venguèt mèra de Sent-Seren. Demorèt sièis ans mèra a Sent-Seren. Se tornèt pas presentar. Mai ió les ai... am-d-una epòca èri membre del consèlh municipal, i soi demorat quaranta dos ans ... i soi demorat un pauc. E sovent ai ajut remplaçat lo mèra qu'èri ajoent e les ai ajut reçaujuts, Monnerville e tot aquelses politiciens. Me rapèli Monnerville venguèt un jorn am lo conselhièr general. Fasiáun una tornada venguèron nos veire e les reçaujèri a la Merí. Venguèron parlar e les escotèri pardí. Fasiáun una propaganda pel conselhièr general me rapèli pas coma s'apelava. A l'hôtel de Ville me trobèri al banquet al pè de Monnerville, en faça Monnerville e sa femna. Alèra ‘qu'èra Lacan qu'èra mèra. Del temps passat ‘quò.
(de sègre)

Enregistrement Anthony Ginibre Caça enquèra (Sent Joan Lespinassa)

Silvia — 2023-11-19T14:30:09Z

Texte, enregistrament et transcripcion de Joan Pascal Godonesca

Racontes reculhís al près d' Anthony Ginibre, 1999.

Caça enquèra

Caça... L-i anguèri en jusca que... Quand me maridèri e montèri a Torrèl, t'èri pas caçaire. Caçavi pas. Mès mon bèlpaire, son fraire ‘qu'èron de caçaires pur sanc. Alèra de tota manièra me caliá venir caçaire. Me trobèron un fusilh. Les prumièrs temps t'aviái pas lo permis... diguèri « me cal prendre lo permis que te vòli pas ‘nar caçar sens permis. » Prenguèri lo permis que... après n'i aviá per cost, que tuavi de lapins, pas mal. Quitèri, que l'i ajèt la mixomatose. L'annada que la mixomatose arribèt, tuèri res o quauques lapins malaudes. Alèra diguèt : quiti... E endipèi ai plus caçat.
‘Quò fai del temps. Pé. Lo prumièr se'n parlava pas de la mixomatose, abans. ‘Quò venguèt tot un còp ‘quí. Disiáun que ‘qu'èra un particulièr que l'aviá semenada la mixomatose ; mès se semenèt viste. Que chas nautres i aviá de lapins ! Mès ‘quò foguèt lèu nestejat. A ! miladius !
Coma gibièr i aviá praticament res plus. Quauques temps i aviá deis perdrigals, de las calhes, n'i a praticament plus. I aviá quauquas lèbres. A l'epòca n'i aviá pas, de singlar. En caçent n'ai jamai vist cap. Ai tuadas quauquas becassas ; èron de passatge caliá n'i tombar. Anaviam quèrre prencipalament les lapins, que comtava. Un còp que i a ajut plus de lapin i aviá plus res.

Les femnas fasiáun la cosina. Ela les metiáun en civet prencipalament. Mai, Memé sabiá les far les civets. Solament aviái pas quatre-vint-detz ans ara.

***

Me rapèli un còp, qu'èra per totsents empr'aquí . Diguèri (me rapèli pas se i aviá mon bèlpaire) « me cal montar veire sul ròc se pòdi tuar un lapin ». N'aviái pas tuat. L-i mònti. Foguèt pas sul ròc te'n vau veire un. Pau ! li ti fòti ‘na petada, lo davali. Davalèri de sul ròc que per montar... qu'èra un pauc naut. Ramassi ‘quel lapin. « Ò ! diguèri tè, pòdi ben i tornar montar que benlèu ne trobarai un autre ». Tòrni montar, passèri al mèma endrech qu'aviái tuat lo prumièr. Mès anguèri un bocin plus lònh. M'avanci sul bòrd del ròc. Ò ! caliá pas aver lo vertige. Te'n vau veire un dejós aval. Miladius aquí tè : pau ! Lo vejèri que se desbatiá, passava jos un ròc. Diguèri tè ! me cal anar veire... se per azard l'aviái tuat. Li vau, lo tròbi jos aquel ròc. Aviá crebat còp-sec. Alèra diguèri : « i tòrni montar o que fai ? Tant pis ! te cal azardar a i tornar montar. » I tòrni montar. Vau veire un bocin pus lònh : m'avanci sus un bòrd de ròc. O miladius ! un autre : Pau ! Lo davali. E diguèri ‘queste còp i tòrni pas montar. M'enfin n'aviái (obioj ??) tuats tres, aquí, dins l'espaci de pas bien temps. Lo temps de montar e de davalar. Veses que... D'autres còps li caliá montar dos o tres còps per ne trobar un e aquel jorn...

Enregistrement Anthony Ginibre L'aiga de vida (Sent Joan Lespinassa)

Silvia — 2023-11-19T14:24:09Z

Texte, enregistrament et transcripcion per Joan Pascal Godonesca

Racontes reculhís al près d' Anthony Ginibre, 1999.

L'aiga de vida

L'aiga de vida.

L'ai facha pendent... tretze o quatòrze ans, sai pas. Quò durava un mes, un mes e mèg. A l'epòca, dins la comuna tot lo monde fasiá de l'aiga de vida. Aviam lo drech de ne far vint litres, a cinquante degrés. Quauques còps despassaviam bien la limita. Mès enfin... zo marcaviam pas. Passavi quauque temps, aquí, me caliá me levar de matin, per çò que sovent, n'aviá que... aviáun pas drech de ne far tot çò que voliáun : n'aviá que ne fasiáun cinquante litres, soeissanta litres. Caliá nos arrenjar... N'aviá mèma qu'aviáun pas lo drech caliá lo far quand mèma. A l'epòca ‘qu'èra pas tròp missant que lo temps que l'ai facha, ai vist les emploiats un còp. Per te dire que veniáun pas nos veire cada jorn. Eri prèsca totjorn en règla, quand mèma, mès enfin, caliá li far atencion. Autrament agachavi ben d'èstre en règla, sul papièr totjorn.
Quand comencèri, èra permis de l'anar far a domicila. Anavi dins las fermas, me desplaçavi pas totjorn per cadun, mès en general me desplaçavi. Les vesins, se la fasiái pel borg, me la portàvon chas lo particulièr ende èri.
Après la guèrra quò venguèt plus complicat : caliá la far als atilièrs publics. I aviá un endrech a Fenon, la fasiam al lavoer aquí... caliá un endrech que l'i aja de l'aiga, alèra, l'aviáun botat a Fenon. Lo monde portàvon lor teca aquí. M'enfin me levavi sovent de matin. Lo ser agachavi de quitar a pu près d'ora. Mès lo matin, òm es totjorn pus tranquile. L'alàmbic m'aparteniá pas a ió, èra a Mma B*. Zo me proposèt, zo l'acceptèri. ‘Quò valiá la pena quand mèma. Après, tot lo monde fasiá de l'aiga de vida, pas una quantitat mès.. Dins la comuna, sai pas... ne sabiái pas que ne fàsson pas. Pas coma ara, ara degun ne fan. Alèra...
Pendent quauques annadas z-ai fach, mès al debut la fasiái a domicila, après la fasiái als atilièrs. Alèra al debut i aviá un atilièr a Sant-Medart ; anavi m'installar a Sant-Medart, totses lo me fasiáun far. Tot un còp n'i a ajut un a Sant-Medart que ne crompèt una, alèra quitèri d'anar a Sant-Medart, montavi a La Ginesta. I aviá un atilièr pel borg. Amont n'aviá pas bien m'enfin lo fasiá ‘nar lo fuòc dusqu'a sièis ora. A La Ginesta quò's un pauc lo Segala, qu'èra pas lo grand rendament. I a pas de vinhas, amont. ‘Quò's naut, fai freg. De las vinhas n'i a en bas, a Sant-Medart, autrament...
Lo ai fach dotze o tretze ans, me rapèli pas au juste. Se zo caliá saber ai un carnèt que z-ai tot marcat. Al debut ne'n prendiam pas bien car, prendiam qu'un franc cinquante lo litre. Après ‘quò montèt plus car. Per çò que al debut i aviá un ‘lambiste que veniá la far a Sent-Jan e la fasiá per tot lo monde. Ió m'installavi sens clients.
Solament me venguèt trobar quel ‘lambiste : « te calrá pas venir a Sant-Medart ió venrai pas a Sent-Jan. » Li diguèri : « Vèni a Sent-Jan se te comàndon e ió anarai a Sant-Medart se me comàndon ». Alèra pardí la prumièra annada ne faguèt dos a Sent-Jan. Li faguèri totses, alèra... e a Sant-Medart i ne faguèri una bona partida. Venguèt quauque annada per ne far dos o tres qu'aviá totjorn de clients atitrats, solament finiguèri per li los totses prendre, los clients.
Quitèri de far l'aiga de vida per çò que, a l'ostal tot lo monde podiá pas zo far sans ió a l'epòca. Fasiam del blat, fasiam de las trufas, fasiam de las uéus . Aviam de las vinhas, aviam una brava vinha alèra ; end'una epòca pensi que fasiam soeissanta o quatre-vints bastas de vin. Alèra lo vendiam, aviam de clients. Tè, aviam un emploiat dels PTT que nos prendiá tot. Que li caliá, que l'aimava passablament... alèra veniá sovent ende'n quèrre ...après pardí... finalament avèm zo tot abandonat, venguèri tròp vièlh, après me trobèri tot sol... enquèra n'i aviá de la vinha en Auvèrnha quand venguèri aicí.
N'aviá que fasiáun cent bastas de vin... i aviá la bòria al castèl de Montal10, e una brava bòria. Lo patron de la bòria aviá totjorn un vailet o una sirventa e aviá una vintana de vacas, ‘quò ronflava ! Ara i a plus res. Cossin que canja ! A Sent-Jan tot lo monde aviá de las vacas, tot lo monde fasiá del vin e ara n'i a plus. N'i a plus de vacas mèma o n'i a dos o tres, denaut. Quò's tot. Degun plus vòl trabalhar la tèrra. I a ben lo torisme mès enfin es pas çò que mai rapòrta a Sent-Jan m'enfin avèm... cossin n'apèlon, per jogar a las bolas... avèm un gòlf. A ! aquò. Solament a la glèia, i a plus de curé ...A l'escòla i a plus de regent. Sabètz...
A Sent-Jan ara coneissi prèsca degun. I a talament de temps que l'i soi que les ai prèsca vist totses partir. Les joves son partits d'un pam o de l'autre. Coneissi pas de joves... n'i a dos o tres benlèu, dins la comuna...

Enregistrement Anthony Ginibre Lo travalh de la bòria, lo tesson (Sent Joan Lespinassa)

Silvia — 2023-11-19T14:21:20Z

Texte, enregistraments e transcripcion per Joan Pascal Godonesca

Racontes reculhís al près d' Anthony Ginibre, 1999.

Lo trabalh de la bòria.

Aviam sies o sèt vacas, aviam de las polas e de lapins, quauques còps un tesson. Fasiam deis vedèls de qualitat, ‘qu'èra deis vedèls blancs que fasiam en general ; ‘qu'èra 'n pauc nòstra espe-cialitat.

Aviam de braves vedèls, les menaviam a la fièra. Les vendiam bien, mès les caliá pas tròp gròs... que voliáun pas deis gròs vedèls... quò podiá ‘nar dusqu'a cent quaranta kilòs environ, caliá pas que... per çò que, les que crompàvon tous ces vedèls, teniáun pas a crompar de vedèls tròp gròs. E cada fièra, prèsca cada fièra... per çò que, ne'n vendiam un de gròs, ne crompaviam un autre de pichon. De quatre-vints a cent kilòs... Lo gardaviam un mes, un mes e mèg... Las vacas les acostumàvon a pu près...

Lo tesson.

Totses les ans engraissaviam un tesson. Quauques còps... quò depend. Lo tuaviam pas nautres mèma, i aviá un òme que fasiá ‘quel mestièr, de tuaire, que lo veniá tuar. I aviá una femna, la prendiam per far la cosina. Zo preparaviam principalament, les jorns que fasiam la cosina, fasiam la graissa, lo gratabèl, las salsissas, las gògas .... E lo rèsta qu'èra las femnas que zo arrenjàvon. Rentràvon lo loard, rentràvon lo cambajon. Lo salàvon. lo metiam a la cava dins una mag exprès andé las cendres... lo cambajon lo plegaviam dins de las tialas e salat, andé la sal, après lo metiam dins de la cendre e daissaviam aquò aquí dusqu'a que aviam enveja de les far cóser e de les manjar.

Enregistrement Anthony Ginibre Caça (Sent Joan Lespinassa)

Silvia — 2023-11-19T14:18:43Z

Texte, enregistrement et transcripcion per Joan Pascal Godonesca

Racontes reculhís al près d' Anthony Ginibre, 1999.

Caça

Me rapèli pas se la caça èra dubèrta, mès un ser, fasiá 'na luna clara coma lo jorn, qu'èra la vèlha de l'ouverture, lo jorn de l'ouverture, ara me rapèli. Diguèt a mon bèlpaire, « tè ! me cal anar veire se pòdi tuar un lapin. » Alèra lo ser, a la luna, partiguèri pel prat amont, al Cirèlh1, al pè del ròc, i aviá una vinha, m' assièti al pè d'una vit . E i èri, tot un còp, entendi aquí : Pin ! Pin ! Pan ! Que te sabi aquí, me diguèri « tè ! ne deu n'i aver de lapin que davàlon... »
Alèra me botèri prèste a tirar, e diguèri « me calriá ben ne prendre dos, quand mèma, que n'i a pro que... » Alèra vejèri una tofa, coma una tofa.... « miladius », diguèri, « aquí n'i a ben dos. » I fòti un còp de fusilh, l'i vau, n'i aviá tres ! E ! e ! e ! que foguèri un pauc susprés m'enfin, ‘qu'èra coma aquò. Alèra quand tornèri a l'ostal, mon bèlpaire èra al lièch, li diguèri : « tenètz, agachatz çò qu'un còp de fusilh l'a portat » Tres lapins d'un còp de fusilh !

Sem a la caça. I a G* que mònta un ser, me diguèt -çò ditz : « voliam anar a Fijac deman auriam besonh d'un lapin. Se podiá me sègre, per de dire de ne tuar un. » Per çò que, voliá ne prendre un. E ben li diguèri, tè ! te vau sègre. Fasiá luna, qu'èra lo ser... fasiá luna atanben, una luna bien clara. Alèra, li diguèri : « tu, te cal anar 'quí e ió vau aquí ». Alèra el anguèt dins un sectur, e ió anguèri dins un autre que fasiam pas ensemble. Montèri per las vinhas, alai, jol ròc, e seguèri lo bòrd de la barta, lo fons de la barta, en passar dins un endrech borrut, en ne'n volent sortir, te'n vau veire un. miladius ! li t'i fòti una petada, davalèt. « Bòn, diguèri, ara aurà ben son lapin. »
Alèra partiguèri un bocin plus loenh, doçament, te'n vau veire dos que fasiáun la tranla, aquí, o miladius, me calriá agachar de los prendre totses dos. A tron a sadol : pau ! demorèron totses dos. Alèra, rentrèri.
I èri. Diguèri : « Tè, te pòrti un lapin : n'i a tres. » A ! èra content. Et voilà. Caça... mès aquí, en nocturne... Un còp de fusilh, mès quò m'arribava dos o tres còps. Mès alèra pas la nèch, que la caça èra dubèrta... Mai aquí la caça èra dubèrta...

Enregistrement Anthony Ginibre A Paris (Sent Joan Lespinasse)

Silvia — 2023-11-19T14:16:00Z

Texte, enregistrement et transcripcion per Joan Pascal Godonesca

Racontes reculhís al près d' Anthony Ginibre, 1999.

A Paris

A París
I aviá ben ma tanta qu'èra a París, èra maridada and'un militari. A la fin demorava a París. Avia crompat a (liaison) París, crompat, vendut... sai pas de que. Mon vesin R* l-i partiguèt, a París. Aviá sa sòrre, son fraire, elses èron tres, alèra... aviáun pas una bèla bòria atanpauc ... e decidèt de partir a París.
Aviá pas lo certificat d'estudes, veses. Èra un an plus vièlh que ió, e l'annada que ió lo faguèri, lo regent lo voliá pas presentar, per çò que èra pas capable. E l'annada d'après presentèt mon cosin de La Prada, lo presentèt el, ne foguèt pas reçaujut.. Quand passèt factur, passèt un certificat.
Demorèt a París prèsca tota sa vida. Venguèt quauques temps, quand son fraire foguèt mòrt, a Torrèl. Son fraire, ‘qu'èra l'ainat, èra pas maridat, èra el que fasiá marchar la bòria. Èra pas a la retreta quand venguèt.
Son fraire moriguèt qu'èra pas tròp vièlh, una operacion... moriguèt aviá pas que soeis-santa-cinc ans. F* aviá vint-e-dos ans de mai que ió, alèra l'atge que auriá, auriá cent dos ans. Moriguèt aviá [pas de liaison) soeissanta-cinc ans.
Travalhava, èra terrible ! fasiá del ben de la demoisela T*... travalhava lo paure bogre, comtava sus sa retreta e lo jorn de la retreta, partiguèt. D'un cancer a la cruca ... E sa sòrre moriguèt parièr d'un cancer. E R*, lo qu'èra factur -aviá un an de mai que ió - moriguèt a mai de quatre-vints ans. ‘Qu'èra pas parièr. La femna de R* èra una parisièna, se maridèt a París . Quand foguèt aicí venguèt pas bien vièlha. Se languiá a Torrèl. Quauqu'un qu'es nascut a París e que i a viscut tota sa vida, sabes... quò's coma lo filh, que s'es installat alai d', que fai de cambras d'hôtes, pareis que s'emmerda... Es tot sol. A quitada la femna o sai pas... N'a ben ‘n'autra mès l'autre a un emploès a París e...

Enregistrement Anthony Ginibre L'escòla (Sent Joan Lespinassa)

Silvia — 2023-11-19T14:12:43Z

Texte, enregistraments e transcripcion per Joan Pascal Godonesca

Racontes reculhís al près d' Anthony Ginibre, 1999.

L'escòla

L'escòla.

Abans quatòrze degun parlava pas francés. E mèma del temps après quatòrze. Quand ió anguèri a l'escòla aviái pas jamai parlat francés. E zo t'aprenguèri ben. Mes parents aviáun lo certificat totses dos. Nautres sem tres fraires, totses tres l'an. La plus gròssa bestisa que fasiam de contunhar pas d'estudiar... A miladius ! nos tardava de quitar l'escòla. Autrament aprendiái pro facille, mon fraire parièr e cap de totses avèm pas contunhar d'estudiar. R*, a dètz-e-uèch ans de mens que ió.
Les bèlses , lo te fotiá d'aquelas estrilhadas. Se ‘qu'èra ara.... A l'epòca se lo regent vos fotiá un cofal d'un pam, quand seriá arribat a l'ostal quò valiá pas la pena de se'n plànger vos ne'n auriá fotut un de l'autre. Mès auèi, mèma que les tòca an' la poncha del det, cal pas ! Ai entendut un regent (pas de liaison, mais hesitation, pause entre les deux mots ….) que per aver, sai pas, fotut quauque cofal als dròlles – o sai pas de qué- passava en jujament... E ai vist que tot lo monde dins la comuna protestàvon contra aquò. Mès sabètz ben !
Lo monde deviáun èstre contents de el d'autant plus que protestàvon contra aquò. Am lo regent, quand èri tot pichon, brilhavi pas bien. Aquò èra un pauc exagerat. Aquel tipe partiguèt a la retreta. Li anguèri un an ambe el. Per ma fe, èri pichon... mès a l'escòla, parlavi pas patoès. Am' lo regent, parlaviam pas que francés. Lo regent deviá èstre de les environs de Sent-Seren... Monsur L* que s'apelava. Zo te pòdi pas dire, se sabiá parlar patoès. A l'escòla i anguèri a cinc ans... partiguèt a la retreta (pas de liaison), el , lo regretèri pas beucop. Après, la guèrra arribèt..
Anguèri a l'escòla and' un regent, dètz jorns, demorèt que quauques jorns, que calguèt que partiguèsse a la guèrra. Foguèt remplaçat per un autre : partiguèt a la guèrra. ‘Quò fai que canjeriam sovent. Après ne ajeram una, la domaisèla B*, qu'apelaviam. La garderam, pensi, prèsca tota la guèrra, lo restant. Las darrièras annadas, n'ajeram un M. L*, mès aquí quò trabalhava. Dins aquí cinc ans pensi que n'aprenguèri tant coma dins tot lo rèsta de.. qu'èri demorat a l'escòla. Malgré totses les malurs, aviái pas que dotze ans quand ajèri lo certificat. Mès aquel regent èra ... Siam dos, siam al fons al cours moyen, quora ió quora el, siam un còp l'un, l'autre... totses dos siam a nos lutar : prumièr, second... second, prumièr.
Alèra quand ajeram lo certificat nos disiá « vous aurez une mention très bien, vous deux ». Ajeram pas la mention très bien mès ajeram la mention bien. L'annada après çò ditz « Il vous faut revenir, je ferai un cours exprès pour vous » Ò figuras-te ! Ni ió ni l'autre i voliam pas tornar. Anaviam ben a l'escòla mès... per çò que li caliá anar, mès autrament... A tretze ans trabalhavi la tèrra.

Enregistrement Anthony Ginibre Bon nadaire, bon negaire (Sent Joan Lespinassa)

Silvia — 2023-11-19T14:08:24Z

Texte, enregistrament e transcripcion per Joan Pascal Godonesca

Racontes reculhís al près d' Anthony Ginibre, 1999.

Bon nadaire, bon negaire.

Anaviam nadar... Anaviam a la Dordonha l'estiu quand l'aiga èra cauda. A la Segariá i siam prèsca totses les jorns. I atapaviam ben quauques trojas que ara n'i a plus, que... Quand èri dròlle, t'atrapaviam ‘quelas trojas, n'atapaviam pas bien, m'enfin n'atrapaviam quauqu'unas.
Mès a la Segariá lo diminge siam totjorn una banda. Veniáun de Bèlmont, veniáun de Sent-Mescal, veniáun de pertot se refrescar a la Segariá. Alèra l'aiga èra pròpa, mès ara, ara, ‘qu'es pas parièr. Totas les saloperiás, e la bosa deis abatoars [dej abatoirs], les garages d'un pam de l'autre, tot va dins la rivièra. A l'epòca andé ‘na lina, s'èras pas tròp maladrech atapava deis peissons [deh peichu]. Dins la Bava i aviá de las bandas de golhòts . Lo progrès es pas tant famús per tot.
Ió dansavi pas. Aviái pas de gost a dansar, ió. Aviái plus lèu de gost a la biciclèta que a dansar. Siam pas de bien buveires. Degun de totses les joves que siam, degun èra bien festejaire. D'arsolha, dins les joves n'i aviá pas chas nautres. N 'i a quand foguèron plus vièlhs que li s'i botèron... Per las dròllas i aviá las messas ; quand èri dròlle i aviá una messa lo matin lo diminge, e la messa granda qu'apelàvon e las vespres . Soi estat clergue . Après la guèrra de quatòrze ‘quò comencèt de declinar e après n'i a plus ajut.

Enregistrement Anthony Ginibre Los lesers (Sent Joan Lespinassa)

Silvia — 2023-11-19T13:59:43Z

Texte, enregistraments et transcripcion per Joan Pascal Godonesca

Racontes reculhís al près d' Anthony Ginibre, 1999.

Raconte 3

Los lesers

Abans de me maridar prèsca cada diminge anavi veire les matchs de rugby a Sent-Seren. Siam un tropèl ; a l'epòca totses aviam una biciclèta e rotlaviam tot lo diminge qu'èra pas coma ara, ara vos fariatz tuar. I aviá prèsca pas de voeituras. Lo diminge, fasiam prèsca una corsa entre nautres. Ara ‘quò seriá pas parièr. I aviá mon fraire, mon cosin, i aviá de vesins... siam nombrós, a l'epòca, de joves. I aviá un regent e una regenta a Sent-Jan, i aviá totjorn una quinzena d'elèvas dins cada escòla. Las filhas d'un pam , e les dròlles de l'autre, siam pas mesclats. Passaviam nòstres diminges o anaviam veire un match de rugby a Sent-Seren. I aviá una equipa de rugby que tornava pas mal.
A Sent-Seren a l'epòca, i aviá un nommat Cassanhada, un nommat Vièlhcasal que prèsca totjorn l'un o l'autre ganhàvon las corsas que i aviá a Sent-Seren. ‘Qu'èra tot planièr, fasiáun lo torn de la Segariá. Fasiáun pas coma ara, ara faun lo torn de vila. Abans se fasiáun lo torn de la Segariá, i aviá sièis o sèt kilomètres, pensi, lo torn . Alèra quò èra interessant, arribàvon de pel Goson, les vesiam arribar d'un pauc lònh, ‘quò bardava... Cassanhada e Vièlhcasal ganhàvon prèsca a tot còp. Èron rapides. El, Cassanhada èra rapide que restèt a París, fasiá las corsas de París. Tombèt, se faguèt talament mal que quitèt de far las corsas. Nautres, prèsca cada diminge fasiam les corsas entre nautres. Les temps an canjat. Ara porriam pas far çò que fasiam alèra.

(de sègre)